Als het goed is zijn nu op de meeste scholen de Citotoetsen afgenomen. Los van wat we hier verder allemaal van vinden, is het toch weer even een ijkmoment wat de ontwikkeling van je kind betreft. En de resultaten kunnen behoorlijk tegenvallen. Zeker als je kind niet lekker in zijn vel zit, zoals bijvoorbeeld na een scheiding. Hoe zorg je ervoor dat je kind zich weer prettig voelt en weer goed gaat presteren op school? In dit blog 5 tips voor jou als ouder.

Baby

Toen ik op de middelbare school zat, mijn ouders waren al een paar jaar gescheiden, raakte mijn moeder in verwachting van haar nieuwe vriend. Die had ik toen even niet zien aankomen. Ik was 12 en zat middenin brugklasperikelen. Ik zat echt niet te wachten op een krijsende baby. Serieus. Ik voelde me in die periode volkomen onbegrepen en wist niet goed waar ik het zoeken moest met mijn rollercoaster aan gevoelens en gedachten. Laat staan dat ik me nog kon concentreren op mijn schoolwerk. Wat ik echt wel belangrijk vond, maar het lukte gewoon niet. Ik zakte uiteindelijk af van 2 gymnasium naar 3 atheneum naar 3 havo. Geen punt uiteindelijk, ik ben echt wel goed terechtgekomen, maar misschien had dit anders gekund.

Klepjes

Dit gebeurt vaker bij kinderen die iets meemaken wat nogal impact heeft op hun welbevinden. Een sterfgeval of een scheiding bijvoorbeeld. Dan gaan de ‘klepjes dicht’ en hoe zij en hun leraren ook hun best doen, er kan geen informatie meer binnenkomen, laat staan verwerkt worden en gereproduceerd worden. Met onvoldoendes als gevolg. Als het leren even niet meer gaat heeft dit vaak als oorzaak dat kinderen niet goed kunnen omgaan met hun emoties en het gevoel hebben dat ze hier geen controle over hebben. Sterker nog, ik had toendertijd het gevoel dat mijn emoties controle hadden over mij en dat ik hier totaal geen stuur over had. Ik had geen flauw idee hoe ik dit moest doen. Dit reguleren van je emoties is een onderdeel van de zogeheten ‘executieve functies’. Functies die je nodig hebt om goed te kunnen leren. Hoe doorbreek je dit patroon? Hoe zorg je ervoor dat de ‘klepjes weer opengaan’? In geval van een heftige gebeurtenis zoals bijvoorbeeld een scheiding heeft je kind dus iets te doen en te leren op het gebied van emoties. Hieronder vind je 5 oefeningen die hierbij helpen.

5 oefeningen voor jou en je kind

 

Oefening 1:

Neem even de tijd voor je kind en neem het even apart. Praat met hem over de situatie. Thuis en op school. Neem een open, niet oordelende en ontspannen luisterende houding aan en laat je kind vertellen. Je kind op zijn kop geven omdat de cijfers tegenvallen heeft niet zoveel zin. Tegen je kind zeggen dat hij harder moet werken en minder op zijn smartphone moet gaan zitten spelen heeft al helemaal geen zin. Het gaat hier even niet om jou en wat jij allemaal vindt. Terecht of onterecht. Het gaat nu even om je kind. Dus geef je kind alle ruimte en laat het zijn eigen verhaal even doen. Herhaal in je eigen woorden de belangrijkste kernpunten. Zo zorg je ervoor dat jij je kind goed hebt begrepen. Het is heel belangrijk om te benoemen wat er is. Zo voelt je kind zich gezien, gehoord en begrepen. Dan hoeft er niet meteen een kant-en-klare-oplossing door jou gepresenteerd te worden. Dat komt later wel.

Oefening 2:

Misschien komen er emoties naar boven zoals bijvoorbeeld verdriet en/of boosheid. Misschien voel je zelf ook wel iets opborrelen. Geef zowel je eigen emoties als die van je kind alle ruimte. Het zijn gevoelens en die willen gevoeld worden. Sta dit toe en verzet je er niet tegen. Je kunt al deze gedachten en gevoelens spelen zich allemaal af in onze ‘binnenwereld’. Een wereld die je niet van buitenaf kunt zien, maar die er wel degelijk is. Ik vergelijk dit proces vaak met het weer. Je kunt zeggen: ‘Nu stormt het misschien, met regen en onweer, of hagelbuien, over een poosje klaart het weer op, is nog wat bewolkt, waait het wat en gaat de zon misschien voorzichtig aan weer schijnen. Net als je gedachten en gevoelens heel heftig kunnen zijn, maar dat niet constant blijven. Ze waaien uiteindelijk vanzelf ook wel weer een keer over.’ Door je kind te leren dat hij gedachten en emoties heeft, maar ze niet is, help je je kind om een meer observerende houding aan te nemen ten aanzien van alles wat zich allemaal afspeelt in zijn ‘binnenwereld’. Door deze observerende, niet-oordelende houding leert te kind letterlijk wat afstand te nemen van zijn gedachten en emoties waardoor je mee stuur krijgt over hoe je hiermee omgaat. Je hoeft je er namelijk niet door te laten meesleuren. Je kunt als het ware ‘in het oog van de storm’ stil blijven zitten en rustig afwachten wat er gebeurt. Hoe meer weerstand je biedt, hoe heftiger je gevoel vaak wordt. Hoe meer ruimte je geeft aan je boosheid of verdriet, hoe sneller het gewoon vanzelf weer verdwijnt.

Oefening 3:

Sluit nu je ogen en vraag je kind hetzelfde te doen. Vraag nu aan je kind op welke plek in zijn lichaam hij het heftige gevoel het meest voelt. Laat je kind zijn hand op die plek leggen. Doe dit zelf ook en benoem wat er gebeurt. ‘Ik ben ook verdrietig omdat papa en mama niet meer bij elkaar zijn en dat voel ik meeste bij mijn hart’. En dan leg je je hand op je hart. Laat je kind hetzelfde doen. Blijf zo even samen zitten en focus je op de plek waar je hand ligt en observeer je ademhaling. Je kind doet hetzelfde.

Oefening 4:

Wanneer jullie er klaar voor zijn, doen jullie je ogen open. Wissel ervaringen uit. Hoe was deze oefening voor jou en voor je kind? Wat heb je ervaren? Laat je kind duidelijk benoemen wat zich afspeelde in zijn ‘binnenwereld’ en doe zelf hetzelfde. Door ervaringen uit te wisselen leert je kind dat het prettig is om een stukje van zijn belevingswereld in zijn ‘binnenwereld’ met je te delen. Hierdoor werk je aan een stevig, liefdevol fundament voor jullie band met elkaar. Je kind voelt zich gezien, gehoord en begrepen.

Oefening 5:

Koppel nu weer terug naar het verhaal van je kind uit de eerste oefening. Hoe plaats je het verhaal van school en de prestaties van je kind in dit verhaal? Wat heeft je kind nog nodig om het wel weer goed te doen op school? Laat je kind zelf met oplossingen komen. Vraag naar concrete actiestappen. Pas als hij niets meer weet, kun jij aanvullen. Bijvoorbeeld: Samen een aantal momenten per week het rooster en de planning doornemen. Wanneer ga je wat doen? Wie of wat heb je hiervoor nodig? Wat helpt je en wat niet? Samen woordjes oefenen of alleen? Overhoren of juist niet? Wat heeft je kind van jou nodig om hem hierbij te helpen? Of heeft hij geen hulp nodig en kan hij het prima zelf. Focus op datgene waar je invloed op hebt. Thuis, jij, je kind, het huiswerk, de leeromgeving thuis, afspraken over schermtijd en social media, vrienden, sporten en clubs etc. Op school als geheel, inclusief boeiende en minder boeiende zaken heb je weinig tot geen invloed, dus dit kun je rustig als een gegeven beschouwen. Leer je kind om aandacht te schenken aan zijn eigen doelen. En laat hem dit zelf in zijn eigen woorden formuleren. Je hebt meer invloed op je prestaties dan je soms denkt! Dit geeft je kind zelfvertrouwen en het gevoel dat hij zelf weer de regie heeft over zijn eigen schoolwerk.

Succes!

p.s. Oja, met die baby is het trouwens helemaal goedgekomen hoor. Hij is nu midden dertig en ik ben dol op hem. Al heel lang. En als baby was hij eigenlijk ook best schattig. Meestal.

Hulp nodig?

Het kan zijn dat je het gevoel hebt dat je wat meer ondersteuning nodig hebt bij het verbeteren van de schoolprestaties van je kind en alles waar je op dit moment tegenaan loopt na je scheiding. Als kindercoach begeleid ik ouders en kinderen in dit proces. Wil je meer weten over hoe de prestaties van je kind weer kunnen verbeteren? En over wat ik hierin voor jullie zou kunnen betekenen? Kijk dan eens op www.ikstakindercoaching.nl en neem vrijblijvend contact met me op. Samen kunnen we dan kijken naar een passende oplossing.

Interessant?

Vond je dit artikel interessant? Of ken je mensen die dit misschien ook interessant zouden kunnen vinden? Dan zou ik het heel fijn vinden als je mij zou liken op facebook en dit artikel doorstuurt. Zo kan ik nóg meer ouders en kinderen begeleiden. Bedankt!

Jouw ervaringen

Wat zijn jouw ervaringen met de prestaties van je kind na de scheiding? Ik ben benieuwd! Laat je het even weten door hieronder of op facebook even een reactie te plaatsen? Top!

Pin It on Pinterest

Share This