De wisseling

De tassen zijn gepakt, je loopt rusteloos heen en weer, je kinderen weten ook niet goed hoe ze zich moeten gedragen dus hangen ze maar een beetje rond. Het tijdstip van de wisseling nadert. Niemand vindt dit leuk, niemand heeft hierom gevraagd. Maar dit is dus hoe het eruitziet als je besluit om uit elkaar te gaan. En dat is soms hartverscheurend. Voor jou als ouder én voor je kinderen. Hoe doe je dit? Hoe overleef je dit? In dit blog een paar helpende tips.

Zuurstofmasker

Soms zeggen mensen weleens, je moet je kind met stip op 1 zetten. Alles doen voor je kind. Alles overhebben voor je kind. Ik ben het echter maar ten dele met deze uitspraak eens. Want als het niet goed gaat met jou als ouder, hoe kun je dan goed voor je kroost zorgen? Het is niet voor niets dat je in een vliegtuig bij calamiteiten eerst je eigen zuurstofmasker op moet zetten. Als jij niet kunt ademen, kun je je kinderen ook niet helpen. Hoe zit dat bij een scheiding? Hoe kun je goed voor je kinderen zorgen, ook al heb je maar voor de helft van de tijd?

Besluit

Elke verandering begint met een besluit bij jezelf. Dat klinkt even heel simpel, maar dat is het wel degelijk. Er is een reden geweest dat jullie hebben besloten om niet meer samen verder te gaan. Dat was een besluit. Of het nu was dat één van jullie niet meer verder wilde, of beiden hebben besloten een punt achter jullie relatie te zetten, feit is dat er nu een situatie is dat de kinderen om en om bij jullie zijn. Ná dit besluit dient zich van alles aan wat ontzettend pijnlijk en verdrietig, zoals het missen van je kinderen als je bij je ex zijn. Plus nog honderdduizend dingen die op je afkomen zodat je je misschien afvraagt of je er wel goed aan gedaan hebt, of je niet beter bij elkaar was gebleven. Heel begrijpelijk. Maar diep in je hart weet je wel wat voor jou het antwoord is. Nee, je was niet gelukkig geworden met deze partner. Als hij bij jou is weggegaan dan wíl je niet samen zijn met iemand die niet samen met jou wil zijn. En is het ook beter dat jullie niet meer samen zijn. En ja, dat heeft hele verdrietige gevolgen, maar je weet dat dit het beste is voor jou. En wat voor jou het beste is, is ook het beste voor je kinderen. Ook al ziet dat er nog helemaal niet zo uit. En voelt dat ook totaal niet zo. Zeker niet in het begin.

Rolmodel

Dat je het besluit hebt genomen om niet meer samen verder te gaan, wat dan ook maar de reden was, is waarschijnlijk één van de moeilijkste en dapperste beslissingen die je hebt genomen in je leven tot nu toe. Mensen gaan niet zomaar uit elkaar. Daar denk je echt wel even over na. Zeker als je samen kinderen hebt. Dus wees trots op jezelf. Trots dat je dit hebt aangedurfd. Dat je deze stap hebt durven zetten. Dat je voor jezelf hebt gekozen. Voor je eigen leven. Voor je eigen geluk. En ook al is hij bij jou weggegaan, dan nog. Want hoe moet dat werken als de ene wel wil en de ander niet? En natuurlijk voelt dat misschien echt nog niet altijd zo, maar op de lange duur is dit echt het beste wat je voor jezelf, en dus voor je kinderen, hebt kunnen doen. Want welke les leren je kinderen hier van jou, van jullie als ouders? Dat het goed is om goed voor jezelf te zorgen. Dat je in eerste instantie voor jezelf en je eigen levens- en liefdesgeluk moet kiezen. Dat je niet ‘bij elkaar blijft voor de kinderen’. Wil je dat zij dat als ouders later ook zullen doen? En samen (on) comfortabel ongelukkig zijn. Of wil je dat ze bewust kiezen voor een liefdevolle, veilige en gelijkwaardige relatie? Daarom is uit elkaar gaan iets wat je doet voor jezelf én voor je kinderen.

Grotere plaatje

Toen mijn ouders uit elkaar gingen was dat voor iedereen heel erg moeilijk. En als kind vond ik het echt verschrikkelijk. Vooral om óf papa óf mama eigenlijk continu te moeten missen. Maar naarmate de tijd verstreek, zag ik steeds meer in dat dit echt het beste was wat mijn ouders voor zichzelf en ons als kinderen hadden kunnen doen. En daar is helaas tijd voor nodig. Er zijn geen pasklare antwoorden, er is geen quick-fix, er bestaat geen formule voor het oplossen van je pijn en verdriet. Sorry. Maar wat je wel voor jezelf en je kinderen kunt doen is aandacht geven aan het grotere plaatje. Focus op wat je wél wil, in plaats van op wat je níet wil. Hoe wil je dat jouw leven en hun leven eruitziet, over een week, een maand, een half jaar, een jaar? En wat is ervoor nodig om daar te komen? Wat heeft aandacht nodig op dit moment, zodat je over een tijdje bent waar je wil zijn? Wat is er wel? Wat heb je al? Wat hebben jullie al? Wanneer voel je je fijn, blij en gelukkig? Schrijf of teken het eens op voor jezelf. Bijvoorbeeld op van die gele post-its. Plak ze op je spiegel als reminder. Misschien kunnen ze even een glimlach op je gezicht toveren op de momenten dat je het moeilijk hebt.

Wisseling

Allemaal leuk en aardig, maar hoe doe je dit dan? Hoe zorg je ervoor dat de wisselingen soepeler verlopen? Hoe om te gaan met het pijn en verdriet van het missen van je kinderen? Vandaag begint met een besluit. Het besluit om er, ook tijdens de moeilijke momenten, iets van te maken. Dat heeft namelijk alles te maken met je eigen gedachten en houding ten opzichte van de situatie. En je kunt er heel goed iets van maken als je verdrietig bent en moet huilen. Laat ik hier even heel duidelijk in zijn. Je hoeft echt niet net alsof te doen alsof of blij en gelukkig rond te huppelen, terwijl je helemaal niet zo voelt. Of net te doen alsof er niets aan de hand is. Want je kinderen zijn niet achterlijk. Die voelen heus wel aan hoe jij je voelt. Wat is bedoel is dat je een waardevol moment creëert rond de wisseling, samen met je kinderen. Dan overkómt de wisseling je niet meer, maar gebruik je de wisseling als een gegeven. Pak de regie over deze situatie. Afhankelijk van de leeftijd kun je afspraken maken over hoe jullie willen dat dit eruitziet. Hoe laat staan de tassen klaar? Wat willen jullie dat laatste uurtje nog met elkaar doen? Verzin een speciaal wisselingsritueel. Dit kan van alles zijn, koekjes bakken en inpakken om mee te nemen, een spelletje doen, samen even buiten spelen, het konijn knuffelen, de hond uitlaten, een wens opschrijven voor komende week wat je elkaar en jezelf toewenst. Mogelijkheden genoeg. Als het maar van betekenis is voor jou en je kinderen. En als je kinderen nog heel klein zijn, geef je dit zelf vorm.

Regie

Waar het om gaat is dat je zelf weer de regie pakt over de situatie. Je geeft je jezelf een ‘taakje’ in deze moeilijke situatie, zodat je niet het gevoel krijgt dat ‘het je overkomt’, maar dat dat je zelf degene bent die bepaalt wat er gebeurt en hoe dit gebeurt. Door dit te doen, geeft dit je zelfvertrouwen een boost. ‘Ik kan dit!’ Je kinderen leren weer op deze manier van jou dat wát er ook gebeurt en hoe naar en verdrietig dingen soms ook kunnen zijn, dat je altijd de keuze hebt in hoe je ermee omgaat. Je kunt er altijd voor kiezen om er het beste van te maken.

Pijn en verdriet

Wees open en eerlijk naar jezelf en je kinderen over hoe je je voelt. ‘Mama is erg verdrietig, want ik ga jullie straks weer enorm missen.’ Laat je kinderen zich ook uitspreken. En hou elkaar even vast. Het is ook wat. Erken je eigen gevoelens en die van je kinderen. Het is zó belangrijk om dit samen te doen. Hiermee zeg je tegen elkaar: ‘Ik zie je, ik hoor je en ik begrijp hoe je je voelt’. Daar wordt de situatie niet anders van, maar misschien wel een stukje draaglijker. Help jezelf en je kinderen door iets te verzinnen wat helpt op dat moment. Een extra knuffel, een dansje op jullie favoriete liedje. Verdriet mag er zijn en wil ook graag gevoeld worden. Daarnaast is het ook belangrijk om weer over te gaan tot de orde van de dag. En dan kan het helpen om samen even gek te doen. Dan kan de opgebouwde spanning ook even ontladen. Met of zonder tranen.

Alleen

En natuurlijk doet het pijn als je je kinderen weer voor een paar dagen moet missen. Natuurlijk voel je helemaal leeg en ellendig als je de deur hebt dichtgedaan nadat je kinderen met je ex zijn vertrokken. En voelt je huis ineens heel stil en leeg aan. Dit is het. Dit is de situatie. Daar verander je de komende jaren helaas helemaal niets aan. Waar je wel iets aan kunt veranderen is je mindset. Je gedachten en houding ten opzichte van deze situatie. Hoe ga jij hiermee om? Wat helpt jou om dit te overleven? Wat helpt jou om te gaan met al deze pijn en verdriet? Wat heb je tot nu gedaan om hiermee om te kunnen gaan? Zijn er misschien andere gescheiden ouders die dit hebben meegemaakt? En die al een tijdje gescheiden zijn? Misschien kun je iets met elkaar delen. Misschien weet je helemaal niet waar je het zoeken moet en heb je het gevoel dat je wel een steuntje in de rug kan gebruiken. Doe dat. Zoek hulp. Vraag hulp. Doe waarvan jij denkt dat je het nodig hebt. Hier wordt de situatie niet anders van, maar geeft je wel het gevoel dat jij zelf bepaalt hoe je hiermee omgaat. En dat is je eigen keuze. Je eigen besluit. Zodat jij weer de regie over je eigen leven krijgt. En de dingen kan doen die je leuk en belangrijk vindt. Ook als je je kinderen moet missen. Jij kan dit!

Heel veel succes!

Ik wens je een liefdevolle, ontspannen dag toe.

Groet,

Rixta

Hulp nodig?

Het kan zijn dat je het gevoel hebt dat je wat meer ondersteuning nodig hebt bij het omgaan met het missen van je kinderen en alles waar je op dit moment tegenaan loopt na je scheiding. Als kindercoach begeleid ik ouders en kinderen in dit proces. Wil je meer weten over ontspannen ouderschap? En over wat ik hierin voor jullie zou kunnen betekenen? Kijk dan eens op www.ikstakindercoaching.nl en neem vrijblijvend contact met me op. Samen kunnen we dan kijken naar een passende oplossing.

Interessant?

Vond je dit artikel interessant? Of ken je mensen die dit misschien ook interessant zouden kunnen vinden? Dan zou ik het heel fijn vinden als je mij zou liken op facebook en dit artikel doorstuurt. Zo kan ik nóg meer ouders en kinderen begeleiden.

Bedankt!

Wat zijn jouw ervaringen met kortsluiting in het gedrag van je kind? Ik ben benieuwd! Laat je het even weten door hieronder of op facebook even een reactie te plaatsen? Top!

Pin It on Pinterest

Share This