Een inspirerend en indrukwekkend verhaal…

Gisteravond was er een lezing in het Mauritshof in IJzendijke van Ferry Zandvliet. Een jonge gast uit Rotterdam die op vrijdag de 13e in 2015 samen met nog drie vrienden hun leven aan het vieren waren in Parijs. Het verhaal van Ferry heeft een diepe indruk op me gemaakt. Over omgaan met oordelen, verdriet, pijn, angst en boosheid kunnen we veel van hem leren. Hieronder zijn verhaal (cursief) en wat dit te maken heeft met onszelf.

Aanslag

Vrijdag de 13e 2015 was ik samen met 3 vrienden in concertzaal Le Bataclan te Parijs voor een concert van The Eagles of Death Metal. Die avond werden er 89 mensen doodgeschoten en meer dan 300 verwond in dat kleine zaaltje. Parijs werd getroffen door nog twee aanslagen die avond. In totaal vonden 129 mensen de dood. Een avond die mijn leven totaal op zijn kop zette. Chronische slaapproblemen, hyper-alertheid, angstaanvallen en hevige PTSS klachten domineerden mijn leven na deze helse avond.

Keuze

Ik merkte na terugkomst in Nederland dat mijn omgeving steeds harder en bozer werd, terwijl ik juist het tegenovergestelde voelde. Juist door deze verharding in de maatschappij voelde ik mij gedreven uit te spreken en te laten zien dat ik weiger boos te zijn op de daders, maar ook dat ik me niet bang laat maken. Na een week stond ik alweer bij een concert en met de vader van één van de terroristen die zich heeft opgeblazen in Le Bataclan heb ik een intense vriendschap gesloten.

Loslaten

Door het loslaten van mijn boosheid en niet toe te geven aan angst is mijn leven zoveel mooier geworden. Ik moet mezelf nog steeds wel eens knijpen. Het is bijna een spirituele reis, een verrijking van mijn leven. Heel Nederland steunde ons na een live televisie optreden bij Humberto Tan. Die steun vanuit het hele land zal ik nooit meer vergeten.

Invloed

Ik ben een lotgenotengroep gestart voor terreur getroffenen in Nederland, heb op politiek niveau stappen gemaakt om de opvang van terreur getroffenen te verbeteren (bij ons is er veel mis gegaan) en ik ben mijn verhaal aan het delen. Het spreken is organisch ontstaan. Het gaf mij in het begin vooral veel steun qua verwerking door met mensen in gesprek te gaan. Nu hoop ik dat mensen door mijn verhaal inzien dat het geen zin heeft toe te geven aan angst en boosheid, je beperkt jezelf…. ik kan het weten, kom maar eens luisteren.

DOOR NIET TOE TE GEVEN AAN ANGST EN DOOR AL MIJN BOOSHEID LOS TE LATEN BEN IK EEN GELUKKIGER MENS GEWORDEN, HET HEEFT MIJN LEVEN VERRIJKT

Scheiding

Als je gaat scheiden, gaat dit soms gepaard met heftige emoties. Pijn, verdriet, maar ook boosheid en angst hebben je vaak helemaal in de tang. In eerdere blogs schreef ik al dat je altijd een keuze hebt in hóe je omgaat met datgene wat je overkomt. Ik vind Ferry hier een prachtig voorbeeld van. Hoe anders zou zijn leven eruit gezien hebben als hij was blijven hangen in angst, boosheid of wraak. Hoe anders zou zijn leven zijn verlopen als hij niet gekozen had voor vrijheid, vergeving, vreugde, liefde. Hoe zou de wereld eruit hebben gezien als hij zich niet in zou hebben gezet voor betere slachtofferhulp en verbeteringen bij grote ambtelijke organisaties. Hij heeft een duidelijke keuze gemaakt. Hoe kan ik wat mij is overkomen omdraaien en er iets positiefs mee doen? Voor mezelf, voor anderen én hoe kan ik de wereld een beetje mooier maken?

 

Accepteren

Ferry sprak deze avond duidelijk uit dat hij geen verschil maakte in hoe erg dingen kunnen zijn voor mensen. Het gaat erom hoe je zelf ervaart wat je is overkomen en vervolgens hóe je hier verder mee omgaat. Het begint bij het accepteren van datgene wat er is gebeurd. Dat is de eerste stap. Hierna kun je verder.

Steun

Wat ook diepe indruk op me maakte van zijn verhaal was hoe gesteund hij zich voelde na de aanslag. Niet alleen van vrienden en familie, maar ook van totaal onbekende mensen. Mensen die hij nog nooit gezien of ontmoet had. En gelukkig leven we in een tijd van social media. Dat dat op grote schaal kán. Ferry vertelde hoeveel dat voor hem betekend heeft in zijn donkerste uren en hoe hem dat erdoorheen gesleept heeft.

Vragen

Eén van de vragen die er werd gesteld was: ‘Als je in de trein zit, ga je dan naast iemand met een andere huidskleur zitten?’ Ferry begon een beetje te lachen en zei: ‘Ik kom uit Rotterdam, dus… eh ja’. Ik begreep de vraag wel vanuit Zeeuws Vlaams perspectief. Zoveel mensen met een andere huidskleur kom je hier niet tegen. In de grotere steden is dat totaal anders natuurlijk. Dus het heeft ook te maken met je eigen referentiekader. En met de invloed van (social) media. Want dat is hoe nieuws werkt. Angst, boosheid en haat verkoopt. En dat wordt elke dag gevoed door de berichten die er uitgaan. Tel de berichten in de krant maar eens. 80-90% zijn berichten over ellende. En meteen maakte Ferry duidelijk dat het hier dus over gaat. Over die angst. Kies je ervoor om bang te zijn, kies je ervoor om de angst te laten bepalen wat jij doet in je leven? Ferry was er al snel van overtuigd dat angst een slechte raadgever is en dat hij er niet voor koos om zijn hele leven door angst te laten regeren. Vandaar dat hij nog steeds met vrienden naar concerten in het buitenland gaat. Omdat hij dat leuk vindt en ervan geniet. Hij kiest ervoor om te leven. En om te genieten van de dingen die hij leuk en belangrijk vindt.

Oordelen

Na de lezing van Ferry gaven alle toehoorders hem een daverend applaus. Je voelde dat iedereen zeer onder de indruk was van zijn verhaal. Ik gaf hem (volgens mij als enige in de hele zaal) een staande ovatie. En daar vond ik natuurlijk weer eens iets van. Want waarom stond niet iedereen op? Dat was toch wel het minste wat je kon doen na zo’n verhaal. Of niet? Ik betrapte mezelf meteen op mijn mening, mijn oordeel. Volkomen irrelevant in deze situatie. Want wat nou als iedereen op zijn eigen manier uiting geeft aan zijn eigen gevoel en ervaring? Zolang je hier niemand kwaad mee doet maakt dat toch eigenlijk niet uit? Eerlijk gezegd kan ik me niet voorstellen dat andere mensen niet onder de indruk waren van het verhaal van Ferry. En of je nou staat of zit tijdens dat applaus, wat maakt dat dan eigenlijk uit? Het was voor mij weer een mooie les in ieder geval. Verbeter de wereld en begin bij jezelf…

Missie

Het verhaal van Ferry heeft mij in ieder geval gesterkt in mijn missie om de wereld een beetje mooier te maken door ouders en kinderen na een scheiding te helpen en te begeleiden. Om beter om te leren gaan met heftige emoties bijvoorbeeld. Om je te laten zien dat iedereen iets kan leren van de situatie en elkaar. En om weer de regie te nemen over je eigen leven. Hoe wil jij dat je leven eruit gaat zien? Hoe wil jij leven? Ferry heeft mij met zijn verhaal enorm geïnspireerd. Als hij dat kan, kunnen wij dat allemaal. Kleine en grote mensen. Zodat je rust en ontspanning in je leven ervaart en in harmonie omgaat met de mensen om je heen.

Nu jij

Kijk eens even terug naar afgelopen drie maanden. Hoe zijn die voor je geweest? Hoe is het deze periode met je kinderen gegaan? Hoe is het nu met jullie? Schrijf eens voor jezelf op waar je supertrots op bent, wat ging supergoed? Hoe komt het dat dat allemaal is gelukt? Kun je een succesfactor vinden? Daarna schrijf je op wat je graag veranderd zou zien. Vervolgens schrijf je op wat je hiervoor nodig hebt. Jij hebt de regie. Jij kiest. Jij kan de eerste stap zetten naar meer rust, ontspanning en harmonie in je leven. Hoe kan jij wat jou is overkomen omdraaien en hoe kun je hier iets positiefs mee doen? Voor jezelf, voor anderen én hoe kan jij de wereld een beetje mooier maken?

Hulp nodig?

Het kan zijn dat je het gevoel hebt dat je wat meer ondersteuning nodig hebt bij het gedrag van je kind en alles waar je op dit moment tegenaan loopt na je scheiding. Als kindercoach begeleid ik ouders en kinderen in dit proces. Wil je meer weten over ontspannen ouderschap? En over wat ik hierin voor jullie zou kunnen betekenen? Kijk dan eens op www.ikstakindercoaching.nl en neem vrijblijvend contact met me op. Samen kunnen we dan kijken naar een passende oplossing.

Interessant?

Vond je dit artikel interessant? Of ken je mensen die dit misschien ook interessant zouden kunnen vinden? Dan zou ik het heel fijn vinden als je mij zou liken op facebook en dit artikel doorstuurt. Zo kan ik nóg meer ouders en kinderen begeleiden.

Bedankt!

Door het delen van je eigen ervaringen laat je andere gescheiden ouders weten dat ze niet alleen staan en kunnen we elkaar steunen. En ondertussen help je mee aan mijn missie: Ontspannen ouders en blije kinderen!

Ik wens je een liefdevolle en ontspannen dag toe.

Groet, Rixta

Pin It on Pinterest

Share This