Gisteren las ik dit bericht van een gescheiden moeder die haar kind mist: ‘Ze zeggen dat het gaat wennen. Dat is deels zo. Een betere omschrijving is: je onderdrukt de pijn, de zorgen en het verdriet, want anders word je gillend gek. En onbewust tel je de minuten totdat hij weer op de stoep staat.’ Het raakte me diep. Omdat het onnatuurlijk is om als moeder gescheiden te zijn van je kinderen. En omdat het ook onnatuurlijk is om jezelf zoveel emotioneel geweld aan te doen door het onderdrukken van zoveel heftige gevoelens. In dit blog vertel ik je meer over deze emotionele achtbaan en wat je kunt doen om jezelf te helpen.

Emoties

Omdat we mensen zijn, ervaren we emoties. Prettige en minder prettige. We hebben meestal geen moeite met de gevoelens die wij als prettig ervaren, zoals blijdschap en vreugde. Het wordt lastiger als we emoties als verdriet en pijn, boosheid en angst ervaren. Emoties kun je eigenlijk zien als lampjes op je dashboard van je auto. Het zijn signalen van ons hele systeem dat we iets te doen hebben. Iets aan te gaan, iets te verwerken, iets los te laten of gewoon te genieten. Vaak worden emoties beschreven als positief of negatief. Een emotie is gewoon een emotie. Wat wij daar dan vervolgens van gaan vinden en lading geven aan dit gevoel, dat is wat wij zelf waarde positief of negatief eraan toevoegen.

Lampje

Het is erg begrijpelijk dat we iets niet willen voelen omdat het teveel zeer doet, zoals bijvoorbeeld wanneer je je kinderen verschrikkelijk mist, maar het is geen goede strategie om structureel in te zetten op de lange termijn. Natuurlijk kunnen we een knipperend lampje best even negeren, het is niet zo dat je meteen je auto ogenblikkelijk in de soep rijdt. Maar wanneer je net gaat doen alsof het lampje helemaal niet brandt, kun je jezelf ernstige schade toebrengen.

Onderdrukken

Wanneer we pijn, zorgen en verdriet onderdrukken, betekent dit niet dat deze niet meer bestaan. Ze zijn er nog steeds, alleen we doen alsof ze er niet zijn. Maar ze zijn er wel degelijk. En ze blijven proberen om je aandacht te trekken. Op een gegeven moment gaan deze opgekropte emoties zich in je lichaam vastzetten als spanning en stress. Dat is niet prettig en niet gezond. Daar krijg je vroeg of laat last van. En het is ook niet nodig.

Voelen

Geef jezelf toestemming om te voelen wat er is. Het aan te gaan. Je kinderen zijn de deur uit. Je voelt je leeg en gaat en je gaat stuk van verdriet. Laat alle emoties en gevoelens toe die je hebt op dat moment. Bied geen weerstand maar laat alles er zijn. Wat is het allerergste dat er kan gebeuren? Dat het pijn doet? Dat het nog meer pijn doet? Dat de wereld vergaat? Wees dapper en ga het aan. ‘Ok, pijn en verdriet, kom maar op. Laat maar eens zien wat je in huis hebt’. En dan ervaar je wat er gebeurt. Stel je dan voor dat je in het oog van de storm van je gevoel gaat zitten. Middenin je pijn, middenin je verdriet. Wat zit daar nog meer? Een andere emotie misschien? Ervaar wat er gebeurt. Blijf elke keer dichtbij je gevoel en sta toe om te voelen wat zich aandient. Door deze oefening te doen op de momenten dat je het moeilijk hebt, geef je aandacht aan alle emoties die zich op dat moment aandienen.

Ontspanning

Door geen weerstand te bieden kijk je naar de knipperende lampjes. Omdat je jezelf toestaat om te voelen wat er is, kijk je naar het oliepeil, check je de bandenspanning en vul je je koelvloeistof bij. Dat betekent dat de lampjes weer uitgaan. De rust keert weer terug in je gevoelswereld en je hebt een hoop opgekropte spanning, pijn en verdriet losgelaten door het toe te laten en er misschien hard om moeten huilen. En met loslaten bedoel ik niet dat de situatie ineens ok is. Dat is het nog steeds niet. Het is helemaal niet ok om je kinderen gedwongen te moeten missen. Maar omdat je je gevoel serieus hebt genomen en er ruimte en aandacht aan hebt gegeven, ben je weer terug bij jezelf. En vanuit jouw kern, jouw innerlijke kracht, ziet de wereld er ook ineens anders uit. Het blijft naar en verdrietig, maar de kramp is er af. Je kan misschien wat ontspanning ervaren. En vanuit die ontspanning kun je weer fijner functioneren. Je pakt de draad weer op. Je kan weer helder nadenken en beslissingen gaan nemen. Je pakt op deze manier weer stukje voor stukje je leven weer terug. Mét en zonder je kinderen.

Leren

En hoe cool is het om ook je kinderen op deze manier te kunnen te helpen wanneer zij heftige gevoelens ervaren? Dat je ze leert omgaan met pijn, verdriet en tegenslag door samen met hen door hun gevoelswereld te wandelen. Jij pakt hun hand en neemt ze mee op ontdekkingstocht in hun binnenwereld. Waarmee jij ze de boodschap meegeeft: ‘Het maakt niet uit wat er is of hoe erg iets is. We gaan samen op onderzoek uit naar hoe dit voor jou voelt. Zodat je kan voelen, ervaren, loslaten en weer kunt ontspannen. En ik ben bij je. Je bent niet alleen.’

Heel veel succes!

Ik wens je een liefdevolle, ontspannen dag toe.

Groet,

Rixta

Hulp nodig?

Het kan zijn dat je het gevoel hebt dat je wat meer ondersteuning nodig hebt bij het verwerken van emoties en alles waar je op dit moment tegenaan loopt na je scheiding. Als kindercoach begeleid ik ouders en kinderen in dit proces. Wil je meer weten over ontspannen ouderschap? En over wat ik hierin voor jullie zou kunnen betekenen? Kijk dan eens op www.ikstakindercoaching.nl en neem vrijblijvend contact met me op. Samen kunnen we dan kijken naar een passende oplossing.

Interessant?

Vond je dit artikel interessant? Of ken je mensen die dit misschien ook interessant zouden kunnen vinden? Dan zou ik het heel fijn vinden als je mij zou liken op facebook en dit artikel doorstuurt. Zo kan ik nóg meer ouders en kinderen begeleiden. Dankjewel!

Reactie

Wat zijn jouw ervaringen met je kinderen en je scheiding? Je helpt meer gescheiden ouders door hieronder of op mijn facebookpagina een bericht te plaatsen.

En ondertussen help je mee aan mijn missie: Ontspannen ouders en blije kinderen!

Bedankt!

Pin It on Pinterest

Share This